...

6/1/2008 - ????????????

SADECE DUYMAK İSTEDİKLERİNİ DUYABİLDİĞİN,,,Bİ YER VAR MI BİLDİĞİN...???

Yorum (2) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

26/6/2007 -

Kim kovaladı böyle akreple yelkovanı...???

Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

26/6/2007 -

ağla....

yaralı kalbim hepsi yalan....

ağla...

bir avuç küldür elde kalan....

yaralı...yaralı...yaralı kalbim...

Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

21/6/2007 -

Bağlantı

30/5/2007 -

Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

13/5/2007 - ANNEME..

BÜTÜN HIRÇINLIĞIM VE YALNIŞLIKLARIMIN DIŞINDA,

İÇİMDE BANA GERÇEK BİR İNSAN OLDUĞUMU HATIRLATAN BÜTÜN OLUMLU DÜŞÜNCE VE DAVRANIŞLARIMIN,

ALLAHIN SANA VERDİĞİ O GÜZEL KALBİN BENDEKİ YANSIMALARI OLDUĞUNUN FARKINDAYIM.

OLUMSUZ ONCA DIŞ ETKENE RAĞMEN SEN HEP MÜKEMMEL BİR İNSAN OLMAYA ÇALIŞTIN.

VE LÜTFEN BU ÖRNEK KARAKTERİ,HİÇKİMSENİN VE HİÇBİR OLAYIN ZEDELEMESİNE İZİN VERME...

ÇÜNKİ,HERŞEYDEN ÖNCE BİZİM SANA,VE HERKEZİN SENİN GİBİ İNSANLARA İHTİYACI VAR...

SINIRSIZ SABRIN,MERHAMETİN VE HOŞGÖRÜN İÇİN SAOL ANNEM...

ZAMAN ZAMAN KENDİ İÇİMDE BOĞULMALARIM YÜZÜNDEN SANA HAKETTİĞİN GÜZELLİKTE DAVRANAMASAMDA,SENİ GERÇEKTEN ÇOK AMA ÇOK SEVİYORUM.

( UYUZ KIZIN )

Yorum (3) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

22/4/2007 - alıntı...

'' HİÇ GÜNÜ ''

Hiç baba olmamışların da bir günü olmalı; senede değilse bile, ömürlerinde bir günü.

Hiç anne olmamışların, hiç sevgili olmamışların, hiç çocuk olmadan büyümüşlerin de bir günü olmalı hayatlarında.

Öyle hatırlatır gibi değil, imalardan, yanlış anlamalardan, başa kakmalardan uzak bir gün… Bir tür özlem giderme, bir tür “şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler” şeklinde…

Etrafı bayram ederken bayram edemeyenlerin, bayram nedir tatmamış olanların da bayramı olmalı. Bir gün değilse bile, ömürde bir saat…

Kolonya dökmeli, yorgun ellerine. şeker tutmalı, ağız tadıyla yiyecekleri. Sohbet etmeli havadan ve sudan. Hatrını sormalı içten ve “iyi değilim” cevabına dair bir şeyler yapmayı baştan kabullenerek.

Hiç başı okşanmamışların, hiç güzel söz duymamış olanların, bir tane kır çiçeği bile olsa hediye alınmamışların da bir günü olmalı; en azından bir günü.

Başlarını okşamak, güzel sözler etmek, çiçekler vermek; belki umuda, duaya, tevekküle dair sözler etmek ve nihayetinde görevini yapmış olmanın rahatlığıyla değil, gözü arkada kalarak ayrılmak…

Belki sadece selam verip, sokakta ayaküstü hayattan, sıradan konulardan, incir çekirdeğini doldurmayacağı sanılan mevzulardan konuşurken, araya bir parça umut, bir parça inanç, bir parça teselli bırakmak.

Hiç sevilmemişlerin, hiç özlenmemişlerin, hiç aranıp sorulmamışların, hiç uğruna gözyaşı dökülmemiş, telefon numarası kaydedilmemiş, evinin adresi hafızaya nakşedilmemişlerin de; seveni, özleyeni, arayıp soranı, gözyaşı dökeni, telefon ve adres defteri olma günleri olmalı.

O gün, hiçbir tv kanalında, hiçbir radyo istasyonunda, hiçbir gazete köşesinde, hiçbir bilboardda, hiçbir reklam kuşağında işlenmese de; biz bilmeli ve yaşamalıyız.

Eğer o gün bugünse ve siz de onlardan biriyseniz, “Hiç…” gününüz kutlu olsun.